Μητροπολίτης Θεολόγος – Ποιμαντορική διδαχή επί τη Κοιμήσει της Θεοτόκου

Σύμπας ὁ φιλοπάρθενος λαός τοῦ Θεοῦ, ὁ νέος Ἰσραήλ, ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, σήμερον λαμπροφορεῖ, ἀγάλλεται καί πανηγυρίζει. Κατακλύζει τούς ὀρθοδόξους ἱερούς Ναούς καί τά πανάγια μοναστικά ἐνδιαιτήματα καί προσκυνήματα τῆς παναγιοσκεπάστου πατρίδος μας γιά νά ἑορτάσει μέ βαθειά εὐλάβεια καί πνευματική ἀνάταση τήν πανευφρόσυνο καί φωτοφόρο μνήμη τῆς ἀθανάτου Κοιμήσεως τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, τῆς θερμῆς προστάτιδος τῶν χριστιανῶν καί φιλοστόργου μητέρας ὃλων τῶν ἀνθρώπων. Ἡ Θεοτόκος, κατά τήν ἱεράν διδασκαλίαν τῆς Ἐκκλησίας μας, εἶναι «τῶν Προφητῶν ὑπόθεσις, τῶν Ἀποστόλων ἀρχή, τῶν μαρτύρων ἑδραίωμα, τῶν διδασκάλων κρηπίς∙ αὓτη τῶν ἐπί γῆς ἡ δόξα, τῶν κατ΄ οὐρανόν ἡ τερπνότης, τό πάσης τῆς κτίσεως ἐγκαλλώπισμα…». (Ἁγ. Γρηγόριος Παλαμᾶς ΕΠΕ 11, 312 314). Ἡ πανάσπιλος Κόρη τῆς Ναζαρέτ, αὐτή πού ἠξιώθη νά βαστάσῃ στά ἂχραντα σπλάχνα της καί στήν ἀγκάλη της «τόν βαστάζοντα τά πάντα Θεόν», τόν Ἓνα τῆς Παναγίας Τριάδος καί νά γίνει ἡ «ἀνόρθωσις τῶν ἀνθρώπων», ὑμνεῖται καί μεγαλύνεται, τιμᾶται καί δοξάζεται, ψάλλεται καί γεραίρεται ἐξεχόντως καί δικαίως ἀπό τήν ἁγία Ἐκκλησία μας.

Καί τοῦτο διότι ἡ ὑπερύμνητος Μαρία, τό εὐωδέστατο καί καθαρώτατο ἂνθος τῆς ἀνθρωπότητος, κατέστησε γνωστή καί προσιτή, στόν οὐρανό καί τή γῆ, τήν ἂβυσσο τῆς θείας ἀγάπης. Ἡ ἐλεύθερη συμμετοχή καί συμβολή Της στό σχέδιο τῆς θείας οίκονομίας ἐκφράσθηκε διά τῆς ἀπολύτου καί τελείας ὑπακοῆς της στό κάλεσμα τοῦ Ἀρχαγγέλου, ὁ ὁποῖος τῆς ἀπεκάλυψε «βουλήν προαιώνιον», τήν ἐνανθρώπησιν τοῦ Θεοῦ Λόγου. Ἡ Παναγία, ὁ λογικός Παράδεισος, τό ἱερώτατο θησαυροφυλάκιο τῶν θείων ἀρετῶν, ἡ ἀληθῶς Κεχαριτωμένη, ἒκανε τήν γῆν οὐρανόν, καθώς διά τοῦ θείου καί ὑπερφυοῦς Τόκου της, τοῦ Κυρίου καί Σωτῆρος μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ Θεός φανερώθηκε ὡς τέλειος ἂνθρωπος στόν κόσμο, συνανεστράφη μέ τούς ἀνθρώπους καί ἒσωσε «παγγενῆ τόν Ἀδάμ».  Ἡ ὁλόφωτη ὓπαρξή της ἒγινε τό ἱερό ἐργαστήριο τῆς ὑποστατικῆς ἑνώσεως τῆς ἀνθρωπίνης καί τῆς θείας φύσεως στό θεανδρικό πρόσωπο τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ. Ἐκείνη, ἡ «δούλη καί μήτηρ τοῦ Δημιουργοῦ», κατά τόν  Ἃγ. Ἰωάννη τόν Δαμασκηνό, ἒγινε ὁ ἒμψυχος θρόνος τοῦ Θεοῦ, τό πυρίμορφον ὂχημα, ἡ νοητή κλίμαξ μέ τήν ὁποίαν κατέβηκε ἐπί γῆς καί ἒγινε ἂνθρωπος γιά τήν ἰδικήν μας σωτηρίαν, ὁ προαιώνιος Θεός τῶν ἀνελπίστων καί τῶν θαυμασίων.

Μετέστη ἀληθῶς πρός τήν ὂντως ζωήν ἡ Ὑπεραγία Θεοτόκος, ἡ Μήτηρ καί Παρθένος Μαρία.  Μετετέθη στήν ἀθάνατον Βασιλείαν τοῦ Θεοῦ ἡ παντοβασίλισσα Μαριάμ.  Δοξάζεται στή θριαμβεύουσα Ἐκκλησία τοῦ οὐρανοῦ ἀλλά δέν ἐγκαταλείπει τή στρατευομένη Ἐκκλησία τῆς γῆς. Κοινωνεῖ μέ τούς πιστούς τῆς γῆς. Πληροφορεῖται διά τῆς χάριτος τοῦ Ἁγίου Πνεύματος περί τῶν ἀνθρωπίνων πόνων καί στεναγμῶν, ἐνδιαφέρεται καί νοιάζεται μέ ἰδιαίτερη ἀγάπη καί στοργή γιά κάθε ἂνθρωπο, εἰσακούει δεήσεις, προσευχές, παρακλήσεις, σπεύδει ταχέως καί συμπαρίσταται σέ ὃσους καταφεύγουν στή σκέπη της.

Ποιός, ἀλήθεια, προσέπεσε μέ πίστη ἐμπρός στήν ἱερή της εἰκόνα καί ἐζήτησε τή βοήθειά της καί δέν ἀντελήφθη τήν πρόνοιά της, μάλιστα σέ στιγμές δύσκολες; Ποιός γονάτισε ἒνδακρυς, ποιός ἂναψε τό ἁγιοκέρι τῆς εὐλαβείας καί τοῦ πόνου ἐνώπιόν της καί δέν ἒλαβε ἂμεσον ἐπιστηριγμόν, παρηγορίαν, παράκλησιν καί ἀνάπαυσιν; Διά τοῦτο πάνυ δικαίως ψάλλει ὁ ἐκκλησιαστικός ὑμνωδος: «Οὐδείς προστρέχων ἐπί σοί, κατῃσχυμμένος ἀπό σοῦ ἐκπορεύεται, ἁγνή Παρθένε, Θεοτόκε… ἀλλ΄ αἰτεῖται τήν χάριν καί λαμβάνει τό δώρημα πρός τό συμφέρον τῆς αἰτήσεως».

Ακολουθήστε μας στο Google News  στο Facebook και το Instagram και δείτε τα video μας στο TikTok