Ο Έλληνας «Best Warrior» πιλότος του ΝΑΤΟ- Σε ποιο σημείο της Ελλάδας είναι «διαφορετική» η πτήση

Ελληνας «Best Warrior» πιλότος του ΝΑΤΟ
- Διαφήμιση -

Αυτός είναι ο Σμηναγός (Ι) Κοσμάς Χάλαρης, πιλότος της 331 Μοίρας, της 114 Πτέρυγας Μάχης, ο οποίος ανακηρύχθηκε «Best Warrior», κατά τη διάρκεια του Tactical Leadership Programme (TLP) 18-3 του ΝΑΤΟ.

Ο πιλότος της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας, αναφέρθηκε στην εμπειρία του, όπως και των συναδέλφων του, που συμμετείχαν στην απαιτητική διαδικασία δίπλα αλλά και «απέναντι» σε πιλότους κορυφαίων Πολεμικών Αεροποριών του ΝΑΤΟ και παρουσίασε την επιτυχημένη δραστηριότητα των στελεχών της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας (ΠΑ) ως προϊόν επαγγελματισμού.

- Διαφήμιση -

Ερ.: Τι είναι αυτό που χρειάζεται για να πετύχει κάποιος αυτή την επίδοση;
Απ.: Ξεκινάει από την εκπαίδευση η οποία γίνεται από πολύ μικρή ηλικία, από τη είσοδο στη Σχολή Ικάρων και έχει να κάνει με όλους τους τομείς που αναφέρατε. Το πιο βασικό είναι ότι υπάρχει διαρκής επιδίωξη να δίνουμε πάνω από το 100%, όσο αυτό είναι δυνατό να γίνει στο πλαίσιο των δυνατοτήτων, με αποτέλεσμα οι επιδόσεις οι οποίες έρχονται στη συνέχεια να έρχονται ως φυσικό επακόλουθο και για αυτό, όχι μόνο στη δική μας Μοίρα αλλά γενικά στην ελληνική Πολεμική Αεροπορία, το επίπεδο φαίνεται πως είναι υψηλό. Η συνεχής προσπάθεια είναι αυτό που μας έχει φέρει στο σημείο που βρισκόμαστε…

Ερ.: Σμηναγέ πόσες ώρες έχετε στον αέρα; Ήταν αυτό που πάντα θέλατε να κάνετε;
Απ.: Περί τις 900. Προφανώς, πρέπει να το θέλεις πάρα πολύ, γιατί ειδικά η εκπαίδευση, και στη σχολή αλλά και στη συνέχεια, είναι πολύ απαιτητική και επίπονη, οπότε το πρώτο στάδιο που χρειάζεται είναι να το θες πραγματικά πάρα πολύ, ενώ το επόμενο προφανώς είναι να κοπιάσεις όσο περισσότερο γίνεται, να θυσιάσεις πράγματα, μέχρι και προσωπικό χρόνο με την οικογένεια ή οτιδήποτε άλλο αυτό συνεπάγεται, με σκοπό να προχωρήσεις.

Ερ.: Ας πάμε όμως στις ημέρες του TLP 18-3 και τα αποτελέσματα. Τι συμβαίνει όταν έχουμε τη διεξαγωγή ασκήσεων- σχολείων όπως η συγκεκριμένη, με πιλότους και προσωπικό από το ΝΑΤΟ, και τι χρειάζεται να συμβεί ώστε να έρθει ένας πιλότος στη συγκεκριμένη θέση, αυτή του Best Warrior;
Απ.: Καθώς η ψηφοφορία γίνεται από κάθε συμμετέχοντα (participant) εκεί στο Σχολείο, δεν μπορώ να σας πω τι ακριβώς σκέφτονταν όλοι οι υπόλοιποι. Αυτό που προσπαθούμε εμείς ως Πολεμική Αεροπορία, όλοι οι χειριστές, είναι να προσπαθούμε να κάνουμε αυτό που κάνουμε καθημερινά, να δείξουμε δηλαδή επαγγελματισμό, να είμαστε διαβασμένοι, να πατάμε γερά στα πόδια μας και το υπόλοιπο έρχεται ως φυσικό επακόλουθο. Δεν πάμε δηλαδή με σκοπό να βγούμε πρώτοι, πηγαίνουμε απλά να είμαστε ο εαυτός μας, να κάνουμε αυτό που κάνουμε κάθε ημέρα και τα υπόλοιπα έρχονται μόνα τους.

Ερ.: Κλείνετε την καλύπτρα, και είστε έτοιμος για απογείωση. Πως νιώθετε εκείνη τη στιγμή;
Απ.: Σε εκείνη τη φάση της δουλειάς πρέπει να πάμε «στο ψυχρό», όπως λέμε, πρέπει κάθε φορά που κλείνει η καλύπτρα να αφήνουμε έξω όλα τα προβλήματα, έγνοιες, σκέψεις, οικογένειες, τα πάντα, για να δίνουμε το 100%. Είναι ο μόνος τρόπος για να είμαστε ασφαλείς, να αποδώσουμε στο 100% αυτό για το οποίο έχουμε εκπαιδευτεί, ό,τι έχουμε σχεδιάσει από πριν, ό,τι έχουμε προσπαθήσει να πετύχουμε.

Ερ.: Τι είναι αυτό που κάνει μια πτήση και μια προσγείωση να ξεχωρίζει από μια άλλη;
Απ.: Δεν μπορώ να σας απαντήσω ακριβώς. Είναι πάρα πολύ δυναμικό το περιβάλλον, είναι άπειροι οι παράγοντες που μπορούν να επηρεάσουν μια πτήση θετικά ή αρνητικά, οπότε είναι δύσκολο να σας πω έναν παράγοντα που να διαφοροποιεί μια πτήση από την προηγούμενη ή την επόμενη.

Ερ.: Το έχετε πάντως νιώσει ποτέ αυτό; Να έχετε προσγειωθεί και να σκεφτείτε πως ήταν η «τέλεια» πτήση;
Απ.: Πολλές φορές έχουμε νιώσει μετά την προσγείωση ότι έχουμε πάει πολύ καλά, αλλά όμως αυτό, η απολύτως τέλεια πτήση, είναι κάτι ουτοπικό. Όσο για τις πτήσεις, το βλέπουμε σαν ευκαιρία κάθε φορά που πετάμε. Αν φτάσεις σε σημείο να πεις «βαρέθηκα, τα είδα πλέον όλα», μάλλον είναι ένα καλό σημείο να σταματήσεις.

Ερ.: Κλείνοντας, έχετε ένα αγαπημένο σημείο της Ελλάδας; Ένα σημείο πάνω από το οποίο όταν πετάτε νιώθετε, σε προσωπικό επίπεδο, κάτι διαφορετικό με όσα βλέπετε; Μια γωνιά του Αιγαίου…
Μια γωνιά του Αιγαίου… Γενικά το Αιγαίο είναι πανέμορφο, το γαλάζιο είναι ανεπανάληπτο, αλλά μια γωνία στην οποία νιώθουμε διαφορετικά όλοι οι αεροπόροι είναι στον Αη Στράτη, καθώς, όταν περνάμε, προφανώς έχουμε στη μνήμη τον Νικόλα τον Σιαλμά. Από εκεί και πέρα οι της Μοίρας έχουμε πλέον και τη Σκύρο, λόγω του Γιώργου του Μπαλταδόρου…

- Διαφήμιση -

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.